Behandeling cliƫnten van 9 tot 85 jaar

Straightforward +31 (0)38-452 40 22

Eveline en Lieke

Eveline en Lieke

Hallo, wij zijn Eveline Willems (14) en Lieke Buijs (15), we wonen in Halsteren (Noord Brabant) en zijn al sinds de kleuterschool vriendinnen van elkaar. Wij hebben allebei de scoliose bij elkaar ontdekt, een bijzonder verhaal dus.

Het begon in de zomer 2010 tijdens een tennistoernooi, bij mij (Lieke). Eindelijk was het lekker weer voor topjes en shirtjes, en zo viel het meerdere mensen ineens op dat mijn schouderblad uitstak. Een fysiotherapeut die ook op het tennispark was, heeft er toen naar gekeken. Eveline was daar bij. De fysiotherapeut vertelde mij dat ik een röntgenfoto moest laten maken bij een orthopeed. Ik maakte me nog helemaal geen zorgen, totdat bleek uit de röntgenfoto dat ik een 4C scoliose had waarbij 1 van de bochten 25° was. Ik wist nog helemaal niet wat dat inhield, maar schrok erg toen ik op internet ging zoeken en alle scolioseverhalen las. Snel na mijn eerste bezoek aan het ziekenhuis in Bergen op Zoom had ik een tweede afspraak bij een orthopeed in het Amfia ziekenhuis in Breda. Daar werd 2 maanden later weer een röntgenfoto gemaakt, waaruit kwam dat ik al een 30°+ bocht had. Meteen werd er vastgesteld dat ik een boston brace moest gaan dragen. Diezelfde dag nog werden de maten opgemeten en een afspraak gemaakt voor de instrumentenmaker. 's Avonds gingen we nog naar Antwerpen voor een second opinion, maar daaruit kwam ook dat de brace de enige optie was.

Toen ik mijn brace kreeg moest ik er heel erg aan wennen. Het deed veel pijn, maar na een aantal weken ging het stukken beter. Ineens moest ik wel met veel dingen rekening houden, bijvoorbeeld dat ik niet veel kon eten achter elkaar, dat ik ook niet zomaar een stukje kon rennen en dat ademen al heel snel lastig ging. Dat vond ik erg vervelend, vooral omdat ik nooit last van mijn rug had gehad en dat voelde erg tegenstrijdig. Naast mijn brace deed ik ook nog fysio oefeningen om mijn rug sterk te houden, maar ook acupunctuur en een aantal keer tai chi. Ik probeerde van alle kanten ervoor te zorgen dat mijn scoliose niet erger werd. Het had een hele impact in mijn leven, maar ik heb altijd vertrouwen gehouden dat het in ieder geval niet erger zou worden.

Mijn verhaal (Eveline) begon in het voorjaar van 2011 toen ik samen met mijn tennisvriendinnetjes, waaronder Lieke, een dagje naar de Efteling ging. Als afsluiting gingen we naar de MacDonalds, waar mijn moeder ineens zag dat mijn schouderblad uitstak. Lieke en haar moeder keken er ook naar en dachten meteen dat het scoliose was. Het zag er namelijk wel heel herkenbaar uit. Snel volgde een afspraak bij een orthopeed in Breda, waar een röntgenfoto werd gemaakt. Daaruit kwam dat ik een 3C scoliose had van 25°. Het was nog niet erg genoeg voor een brace, vond de behandelend arts.

Mijn moeder is via het internet op zoek gegaan naar andere opties, want afwachten vonden wij helemaal niks. Via verschillende zoek profielen stuitten we op de site van de Scoliosis Care Clinic. Samen met de ouders van Lieke is er overlegd en hierna volgde al snel een afspraak voor een intake gesprek en een aantal weken later konden we al terecht.

Samen met onze moeders gingen we op weg naar Zwolle, voor het gesprek. Het gesprek gaf ons allen hoop en het klonk ons goed in de oren. Na een lange tijd overleggen en plannen, hebben we besloten dat we deze kans met beide handen zouden aannemen. Hiermee begon ons avontuur in Zwolle, in de laatste weken van de zomervakantie 2011.

De eerste twee weken waren erg zwaar. Iedereen had nog vakantie en wij natuurlijk niet. Alles was nog nieuw en we moesten veel leren. De oefeningen waren niet alleen moeilijk, maar ook zwaar. Gelukkig kregen we na de eerste weken al goede resultaten. Bij Eveline was haar bocht van 25° naar 18° gegaan en bij Lieke van 34° naar 27°, terwijl ze die weken haar brace alleen nog maar 's nachts droeg. Dat was een groot verschil! Vervolgens moesten we een aantal weken thuis aan de slag en dat was ook wel weer even wennen. Toen we in de herfstvakantie weer terugkwamen bleek dat we het resultaat gelukkig ongeveer hetzelfde hadden gehouden en na weer twee weken trainen had Eveline een scoliose van 12° en Lieke van 20°. Toen droeg Lieke haar brace helemaal niet meer, en dat was echt heel fijn!

Wij hopen onze scoliose in ieder geval hetzelfde te houden en het liefst nog te verbeteren, maar het belangrijkste vinden wij dat we er later geen last van krijgen. Onze oefeningen blijven we trouw volhouden en samen kunnen we elkaar oppeppen als het iets lastiger is. Het is bijzonder dat wij ongeveer hetzelfde verhaal hebben en wij hebben veel steun aan elkaar omdat wij elkaar het beste begrijpen. Wij zijn heel dankbaar voor deze kans en hebben naast mooie resultaten ook een zeer leerzame ervaring gehad. We hebben vertrouwen in de toekomst en kunnen anderen deze therapie zeker aanraden. We kunnen weer alles doen wat we willen, dan is een uur per dag oefenen best te doen!